تنهایی

تنهایی ام

استکانِ چای‏ی به نیمه رسیده

نه میداند که تمام میشود

نه میداند که نیمه رها میشود...‏

مثل قالی نیمه تمام

مثل قالی نیمه تمام به دارم کشیده ای یا ببافم، یا بشکافم

اول و آخر که به پای تو می افتم...

چای تازه دم

وقتایی که چای تازه دم را بی‌ هوا دو تا می‌ریزی...

اشتباه

در انتظار فرصت عمری تباه کردم

فرصت جوانیم بود من اشتباه کردم...

دنیا را آب خواهد برد!

انگشتانم را فرو می برم درچشمانم، این سد اگر فرو بریزد، دنیا را آب خواهد برد!